Trochę zaskoczenia, trochę pozytywnych fluidów. Wrzucam ostatnie zdjęcia (cieszę się, że akurat ze studia Agnieszki Osieckiej, możliwe, że bliskość przy scenie tknęła mnie do ponownego sięgnięcia po aparat) mam nadzieję, że teraz trochę zupdate'tuję swój profil, a raczej rozpoczynając nowy (stary wypieprzyłem) - rozpocznę tym samym nowy epizod na DArt.

Nie spodziewajcie się gwiazd fotografii, nie posiadam hiper sprzętu, na razie cykam aparatem cyfrowym, jednak siła wyrażenia siebie i sentyment znów przyciągnęły mnie do patrzenia przez obiektyw.

Dziękuję Zigiemu i Wiktorii.

Kolejny tydzień noszenia stert papierów na korekty. Wyszło trochę słońca, w sumie buty już się nie brudzą jak kiedyś.

Małe sprawy zyskują moc.